MILKA HENRIQUES DE CASTRO
COMPLEMENTAIRE GENEESWIJZEN
HOME PRAKTIJKVOORBEELDEN CONTACT ACHTERGRONDEN

Kaakholteproblemen

De arts waarmee ik veel samenwerkte, stuurde me een patiŽnte van hem. 'Ze heeft last van haar hoofd," zei hij. Zware hoofdpijnen. "Ik weet zeker dat daar iets zit maar ik kan het niet vinden. Jij moet het opsporen, ze is onderweg naar je toe."

Dit alles gebeurde toen ik nog niet zo lang aan het werk was, dus ik werd er behoorlijk zenuwachtig van. "Maar ik kŗn dat helemaal niet!" piepte ik. "Je hebt het maar te doen", was het antwoord. "Je bent haar enige kans. Bovendien staat ze zo op je stoep dus je moet wel." Dat klopte: een kwartier later ging de bel.

Een zeer verzorgde vrouw met prachtig gelakte nagels. Ze legde uit dat ze naast de hoofdpijnen nog andere vervelende klachten had: iedere keer als ze had gegeten, kreeg ze het ijzig koud - ook als het 30 graden was en de mussen van het dak vielen. En ze vertelde dat ze twee weken na haar bezoek aan mij aan haar blindedarm geopereerd zou worden, hoewel een onderzoek had uitgewezen dat er met haar blindedarm niets aan de hand was. Ze had zo'n last dat de chirurg had besloten dat hij er dan toch maar uit moest.

Ik testte haar, kon in de buikholte ook niets verkeerds vinden maar in de kaakholte des te meer: daar zat een flinke ontsteking, of een poliep, in ieder geval iets dat er niet hoorde.

Op aanraden van de arts nam ik contact op met een kaakchirurg die bereid was te opereren op aanwijzingen van helderzienden, heldervoelenden en andere 'vage' types. We konden de volgende week terecht.

Ik zeg 'we' want ik wilde met deze mevrouw mee, zodat ik goed kon duidelijk maken wat er aan de hand was en waar het zat - bovendien vond ik dat ik mijn verantwoordelijkheid moest nemen.

De kaakchirurg was een olijke man, die het leuk vond om mij, als nieuwkomertje, eens even lekker uit te proberen. Maar toen hij eenmaal aan het werk was, en inderdaad op de door mij aangewezen plek een grote hoeveelheid weefsel vond dat er niet hoorde, was ik voor het eerste deel van mijn toelatingsexamen geslaagd. Op de door hem genomen rŲntgenfoto was dit weefsel namelijk niet te zien. Een hele opluchting, want het zweet liep me van de rug! Als iemand op jouw aanwijzingen zomaar een mes in een patiŽnt zet - dat is toch even slikken.

"Dat is wel een bijzondere gave, die jij hebt", zei hij. En ik antwoordde, nog nabibberend: "zeg maar gerust dat de gave mij heeft - niet andersom." Toen was ik voor het tweede deel van het examen geslaagd.

Een paar dagen later belde de mevrouw mij op: ze had geen last meer van de kou na het eten. En de pijn in haar buik was ook weg, net als het ergste van haar hoofdpijnen. Geen blindedarm operatie dus.

Later heb ik aan verschillende artsen en een neuroloog gevraagd of ze dit soort verschijnselen thuis konden brengen. Er was er niet ťťn die het kon.

Voorbeelden uit mijn praktijk

 

Huidprobleem

Kaakholteproblemen

Genetische depressiviteit

Autoimmuun

Hond

Hoofdpijn

Niet lekker in je vel zitten

Milka2013a
HOME